|
|
 |
Żarówka jest źródłem światła, w której po przez przepływ prądu elektrycznego i rozgrzanie żarnika do stanu żarzenia wytwarzane jest światło. Żarówki dzielimy na: próżniowe ( żarnik spoczywa w odpowietrzonej bańce szklanej), gazowe ( obojętny gaz wypełnia całą przestrzeń bańki), halogenowe ( obok obojętnego gazu w bańce umieszczona jest pewna ilość halogenu). Żarówki dzielimy również w zależności od kształtu bańki na: świecówki, rurkowe i głównego szeregu. Żarówki możemy dzielić również w zależności od rodzaju szkła użytego do wytopu bańki na: matowe, mleczne, zwierciadlane, opalizowane i przezroczyste. Dzisiejszych czasach produkuje się żarówki o zróżnicowanej mocy wahającej się od kilku watów do kilku tysięcy watów. Średnia trwałość żarówki szacowana jest na około tysiąc godzin pracy, a temperatura żarników waha się w granicach 2500- 3250 K. Żarówki zasilane prądem zmiennym charakteryzują się dobrym oddawaniem barw, spowodowane to jest małym tętnieniem światła. Skuteczność świetlna współczesnych żarówek waha się od 8 do 28lm/W. W 1878 roku J. Wswan przedstawił model użytecznej żarówki z żarnikiem węglowym. W 1879 roku (noc sylwestrową) niezależnie od wcześniej wymienionego wynalazcy Th. A. Edison (Amerykański wynalazca- samouk, mający w swoim dorobku ponad tysiąc patentów), iluminował Menlo Park używając ośmiuset żarówek własnej konstrukcji. W roku 1890 A. N. Łodygi wynalazł żarówkę wolframową używając wyżej wymienionego metalu jako żarnika. Współczesne żarówki wypełnione są gazem argonem z żarnikiem wolframowym zwiniętym w skrętkę i niewiele różnią się od żarówki zbudowanej w 1913 roku przez I. Langmuiera. W roku 1959 Mozby i Zubler zaprezentowali żarówkę halogenową z domieszką jodu.
2008-11-14 15:43:55
|
|
|
Możliwość dodawania komentarzy została wyłączona.
|
Kategorie: